αν χαϊδέψεις πολύ ευγενικά
τους τοίχους των μοναχικών σπιτιών
σαν να ακουμπάς απάνω σε πληγή
θα αισθανθείς μικρές ανωμαλίες
κι αν όπως περνάει το χέρι σου
αφήσεις τις δονήσεις να περάσουν μέσα σου
θα ακούσεις τη φωνή που χτύπησε
και άφησε το τύπωμά της
όταν σε ώρες ευτυχίας
τραγουδούσε τη χαρά
κι όταν σε ώρες πόνου
ούρλιαζε τη λύπη
κι ήταν μονάχα
αυτοί οι τοίχοι μάρτυρες
κι άλλος κανείς